Eksik

Görüyorum. Aslında onun gibi olmak istiyorsun biraz. İş hayatında güçlü, hatta biraz acımasız, kız çocuğu kıvamında bir bünyesi olan ama içinde cadaloz bir orospu taşıyan.

Yaptıklarını onaylamıyorsun ama ondan da uzak kalamıyorsun. Maceralarını dinlemek istiyorsun. "Acaba nerede, bu sefer nasıl biriyle beraber" diye merak ediyorsun.

Sana sorsalar, sen şu anda hayatından inanılmaz derecede memnunsun. Sinek kadar değeri yok onun senin hayatında. Emin ol o da senin için aynısını düşünüyor.
O da senin yerinde olmak istiyor zaman zaman. Çünkü içindeki boşluğun farkında. Ama kapayacak bu kadar çok şeyi varken endişelenmiyor. Şimdilik zamanı var.

Aslında ikinizin de içinde aynı duygu var.'Eksiklik'.

Hepimizin 'eksik' olduğu bu hayatta buna şaşırmamak gerek. Ama biliyor musun, eksikten çok, eksikliğin nerede olduğu önemli...

Etrafına bak; kimler neler arıyor, nerede arıyor ve aslında yerine neler koymuş.

En beyhude macera bu olsa gerek. Hele de eksiğini bilmeyenler için. Bilip de başka şeylerle yamamaya çalışanlar için...

O sen olamayacak, sen o olamayacaksın. Kimse eksiğini diğerinin yerinde olmayı isteyerek kapayamayacak. Herkes kendi saksısında, kendi toprağında dal uzatarak ışığı arayacak. İkliminin uygun olmadığını bile bile bir arap saçıyken limon ağacı olmaya çalışacak.

İnsanın kendine ekleyebileceği milyarlarca güzel olgu, bilgi, görgü, anlayış, bunca kitap, araştırma, görüntü, şiir, roman, müzik varken başkasının beyninin peşinde koşması daha da aptalca geldi şimdi öyle değil mi.

Sende var olanı güzelleştir.Kendi eksiklerini bul onun "tam" larını görmek yerine. Kendi bedeninin elbisesini bul sevdiğin renkleri kuşan.

İmrenen yoksunlardan değil, kendini kendi gibi var edenlerden ol.