ROMALILAR! HEPİNİZİN 'ŞEKER' BAYRAMINI ŞİMDİDEN KUTLUYORUM. NİCE BAYRAMLARDA BERABER OLMAK(TATİLLERE KAÇMAK, BİRBİRİMİZİ GÖREMEDEN UZAKTAN MAİL YOLUYLA MASUSÇUKTAN BAYRAMLAR KUTLAMAK) DİLEĞİYLE. BU BAYRAM KAPIYA GELEN BEBELERİ KIŞKIŞLAMAYALIM ŞEKER VERELİM, ES KAZA BİR YERLERDEN KUMAŞ MENDİL BULURSAK YEĞENİMİZE, ÇOCUĞUMUZA, KOMŞUNUN OĞLUNA UTANIP ÇEKİNMEDEN HEDİYE EDELİM. BIRAKINIZ DELİ DESİNLER. TUTULAN ŞEKERLERİ YİYELİM, ÇANTALARA ATIP KÖTÜ GÜNLER İÇİN SAKLAMAYALIM. EV BAKLAVASI YAPAN AMA 'MERHABA' DAN İLERİ GİDİLMEYEN KOMŞULARI 'CANIMSS KOMŞUMSS' DİYE SEVELİM-ÖVELİM. BÜYÜKBABA,BABANNE,ANNEANNE GİBİ BÜYÜKLERİMİZDEN UZAKSAK YA DA ARTIK BİZİMLE DEĞİLLERSE GÖZÜMÜZE KESTİRDİĞİMİZ İLK YILLANMIŞ ELİ ONLARI ÖPMÜŞ KADAR OLMAK İÇİN ÖPELİM. BEDAVA OTOBÜSLERE BİNİP İTİŞ KAKIŞ OLMAKTANSA YÜRÜMEYE ÖZEN GÖSTERİP HALA BAYRAM SEVİNCİNİ YAŞAYAN ÇOCUKLARA BAKIP İÇLENELİM. EVE SAKLANIP 'ÇIKMAM OLM DIŞARI MİSS GİBİ TATİL' DEMİYELİM DE HAVADAKİ BAYRAMI KOKLAMAK İÇİN ŞÖYLE BİR GEZİNELİM. AKSİ TAKTİRDE DAVULCUNUZ BİR İTALYAN MAFYASI EDASIYLA KAPINIZA DAYANACAK , SİZ KAPININ ARKASINDA STRES YAŞAMAK ZORUNDA KALACAKSINIZ.
NOT: EV BAKLAVASI YAPANLAR LÜTFEN MESAJ ATSINLAR.
28 Eylül 2008
17 Eylül 2008
Green grass

CİBELLE İSİMLİ GÜZİDE İNSANIN SON ZAMANLARDA AKLIMDAN ÇIKMAYAN BİR ŞARKISI BU. BİRAZ BİZİM "YEŞİL ÇİMEN ÜZERİNDE ÜZERİNDEE AŞIK OLDUUM BEN SANAAA" SÖZLÜ TÜRKÜMÜZÜ İSMEN ANDIRMAKLA BERABER KIVRAKLIĞINDAN VE NEŞESİNDEN ESER YOK TABİİ.
HANİ BAZI ŞARKILAR VARDIR. NE HİSSETTİRDİĞİ BELLİDİR. BURNUNUN DİREĞİNİ SIZLATIR, OLMADI BİKAÇ DAMLA YAŞ AKITIR. YA DA KENDİNİZİ KIP KIP SAĞA SOLA KIPRAŞIRKEN BULURSUNUZ. BAZISI AGRESİFTİR İÇİNİZDEN HAR HAR EDER BİŞEYLER.
AMA İŞTE BAZI ŞARKILAR VARDIR Kİ SEVGİLİ MÜZİK KEPAZESİ OKUYUCULARI O ŞARKILAR Kİ AĞZINIZI BÜZÜVERİRLEE YÜREENİZİ CİMCİRİVERİRLER GAARİ.
AYDIN YÖRESİNDEN CİBELLE SÖYLÜYOR YEŞİL ÇİMEN ÜZERİNDE ÜZERİNDEE AŞIK OLDUM BEN SANAA GARİİ"
Lay your head where my heart used to be
Hold the earth above me
Lay down in the green grass
Remember when you loved me
Come closer don't be shy
Stand beneath a rainy sky
The moon is over the rise
Think of me as a train goes by
Clear the thistles and brambles
Whistle 'Didn't He Ramble'
Now there's a bubble of me
And it's floating in thee
Stand in the shade of me
Things are now made of me
The weather vane will say
It smells like rain today
God took the stars and he tossed them
Can't tell the birds from the blossoms
You'll never be free of me
He'll make a tree from me
Don't say good bye to me
Describe the sky to me
And if the sky falls, mark my words
We'll catch mocking birds
Lay your head where my heart used to be
Hold the earth above me
Lay down in the green grass
Remember when you loved me
Remember when you loved me
Remember when you loved me
16 Eylül 2008
BASİT

HER GÜN BAŞKA BAŞKA İNSANLARLA TANIŞIYORUZ. BAZEN TANIŞMIYORUZ SADECE ANLIK OLAYLAR YAŞIYORUZ; İSMİNİ BİLMEDEN KOLUNA ÇARPIP GEÇTİKLERİMİZ, OTOBÜSTE İTİŞTİKLERİMİZ, GÖZÜMÜZE KESTİRDİĞİMİZ TİŞÖRTÜ BİZDEN ÖNCE KAPANLAR, YANLIŞ NUMARA İNSANLARI, BAĞIRARAK OTOBÜSTE TELEFONLA KONUŞTUĞU İÇİN TERS TERS BAKTIĞIMIZ İNSANLAR, SOKAKTAN ELİNDEKİ TORBAYLA GEÇEN KADIN, BURNUNU AĞACA SİLMEYE ÇALIŞAN GARİP AMCA, YOL ÇALIŞMASI İZLEYEN VE ELLERİNİ ARKAYA BAĞLAMIŞ BİR ÖBEK ERKEK, ÇOCUĞUNUN KOLUNDAN ÇEKİŞTİRİP YERLERDE SÜRÜYEN YENİ YETME ANNE, İSTEDİĞİ ALINMADIĞI İÇİN YERİ GÖĞÜ İNLETEN ÇOCUK...
AYNI EVRENDE, AYNI COĞRAFYADA, AYNI ÜLKEDE, YETMEDİ AYNI ŞEHRİN BELKİ DE AYNI SEMTİNDE OTURDUĞUMUZ BİNLERCE YÜZLERCE İNSAN...
BİRBİRİMİZDEN NASIL OLUYOR DA BU KADAR FARKLI OLABİLİYORUZ? AYNI YÖNETİM ŞEKLİYLE YÖNETİLMİYOR MUYUZ? AYNI TARİHE, KÜLTÜRE, GEÇMİŞE SAHİP DEĞİL MİYİZ? HEMEN HEMEN HEPİMİZ AKŞAM EVE GİRDİĞİMİZDE YORGUNLUKTAN İÇ ÇEKİP DANDİRİK KANALLARI AÇIP İZLİYORMUŞ GİBİ YAPMIYOR MUYUZ? GÖZÜMÜZÜ KAPATIP O BENCİL PATRONUN YA DA HER GÜN YÜZÜNÜ GÖRMEK ZORUNDA OLDUĞUMUZ HASİS İŞ ARKADAŞIMIZIN OLMADIĞI BİR DÜNYA DÜŞÜNMÜYOR MUYUZ? YOLDA BİLE BİLE YANYANA YÜRÜYÜP SİZE YOL VERMEYEN, "PARDON" DİYEREK GEÇMEYE ÇALIŞTIĞIMIZDA DA TERS TERS BAKAN İNSANLARA "TOPLUM İÇİNDE YÜRÜME DERSİ" VERMEK İSTEMİYOR MUYUZ? HERKESİN SARIŞIN OLMAYA ÇALIŞTIĞI BU ESMER TONLU IRKIMIZA "ARKADAŞIM SAÇIN BERBAT OLMUŞ" DEME ARZUSU TAŞIMIYO MUYUZ İÇİMİZDE?
İŞ ÇIKIŞ SAATİNDE HANGİMİZ OTOBÜSTEN YA DA DOLMUŞTAN İNDİĞİMİZDE İÇİMİZDEN HOMUR HOMUR HOMURDANMIYORUZ? HAYATTA EŞ YA DA SEVGİLİ OLARAK SEÇTİĞİMİZ İNSANLARIN GÜN BE GÜN BİZE SÜRPRİZLER YAPIP DEĞİŞTİĞİNİ, ÇOK İYİ TANIDIĞIMIZI ZANNETİĞİMİZ ARKADAŞIMIZIN ABUKLUKLARINI GÖRÜP DUMURDAN DUMURA HANGİMİZ KOŞMUYORUZ?
KISA BİR ÖZETLE MİLYARLARCA İNSAN NEREDE YAŞARSA YAŞASIN ASLINDA 2 YE AYRILIR. BENCİL OLANLAR VE OLMAYANLAR. KİMİ İNSAN MADDESEL ŞEYLERİN BENCİLİDİR KİMİ İNSANLAR DA MANEVİ ŞEYLERİN. KISA, BASİT VE GERÇEK.
HİÇ BİRİMİZ ZANNETTİĞİMİZ KADAR DEĞERLİ, BÜYÜK, VAZGEÇİLMEZ, MÜKEMMEL YA DA ÖZENİLESİ DEĞİLİZ. EVRENDE HİÇ BİR ŞEY NE BİZİM İNADIMIZA TERS, NE DE BİZİ SEVDİĞİ İÇİN ÇOK İYİ. BİZ BİZİZ EVREN DE EVREN. ABARTMAYA GEREK YOK. HİÇ BİRİMİZ "ÖZEL" DEĞİLİZ .
AYNI EVRENDE, AYNI COĞRAFYADA, AYNI ÜLKEDE, YETMEDİ AYNI ŞEHRİN BELKİ DE AYNI SEMTİNDE OTURDUĞUMUZ BİNLERCE YÜZLERCE İNSAN...
BİRBİRİMİZDEN NASIL OLUYOR DA BU KADAR FARKLI OLABİLİYORUZ? AYNI YÖNETİM ŞEKLİYLE YÖNETİLMİYOR MUYUZ? AYNI TARİHE, KÜLTÜRE, GEÇMİŞE SAHİP DEĞİL MİYİZ? HEMEN HEMEN HEPİMİZ AKŞAM EVE GİRDİĞİMİZDE YORGUNLUKTAN İÇ ÇEKİP DANDİRİK KANALLARI AÇIP İZLİYORMUŞ GİBİ YAPMIYOR MUYUZ? GÖZÜMÜZÜ KAPATIP O BENCİL PATRONUN YA DA HER GÜN YÜZÜNÜ GÖRMEK ZORUNDA OLDUĞUMUZ HASİS İŞ ARKADAŞIMIZIN OLMADIĞI BİR DÜNYA DÜŞÜNMÜYOR MUYUZ? YOLDA BİLE BİLE YANYANA YÜRÜYÜP SİZE YOL VERMEYEN, "PARDON" DİYEREK GEÇMEYE ÇALIŞTIĞIMIZDA DA TERS TERS BAKAN İNSANLARA "TOPLUM İÇİNDE YÜRÜME DERSİ" VERMEK İSTEMİYOR MUYUZ? HERKESİN SARIŞIN OLMAYA ÇALIŞTIĞI BU ESMER TONLU IRKIMIZA "ARKADAŞIM SAÇIN BERBAT OLMUŞ" DEME ARZUSU TAŞIMIYO MUYUZ İÇİMİZDE?
İŞ ÇIKIŞ SAATİNDE HANGİMİZ OTOBÜSTEN YA DA DOLMUŞTAN İNDİĞİMİZDE İÇİMİZDEN HOMUR HOMUR HOMURDANMIYORUZ? HAYATTA EŞ YA DA SEVGİLİ OLARAK SEÇTİĞİMİZ İNSANLARIN GÜN BE GÜN BİZE SÜRPRİZLER YAPIP DEĞİŞTİĞİNİ, ÇOK İYİ TANIDIĞIMIZI ZANNETİĞİMİZ ARKADAŞIMIZIN ABUKLUKLARINI GÖRÜP DUMURDAN DUMURA HANGİMİZ KOŞMUYORUZ?
KISA BİR ÖZETLE MİLYARLARCA İNSAN NEREDE YAŞARSA YAŞASIN ASLINDA 2 YE AYRILIR. BENCİL OLANLAR VE OLMAYANLAR. KİMİ İNSAN MADDESEL ŞEYLERİN BENCİLİDİR KİMİ İNSANLAR DA MANEVİ ŞEYLERİN. KISA, BASİT VE GERÇEK.
HİÇ BİRİMİZ ZANNETTİĞİMİZ KADAR DEĞERLİ, BÜYÜK, VAZGEÇİLMEZ, MÜKEMMEL YA DA ÖZENİLESİ DEĞİLİZ. EVRENDE HİÇ BİR ŞEY NE BİZİM İNADIMIZA TERS, NE DE BİZİ SEVDİĞİ İÇİN ÇOK İYİ. BİZ BİZİZ EVREN DE EVREN. ABARTMAYA GEREK YOK. HİÇ BİRİMİZ "ÖZEL" DEĞİLİZ .
13 Eylül 2008
İlk olarak...

Bıraktığım yerden mi başlasam, başladığım yerden mi devam etsem acaba...
Uzun zamandır başka bir iklimin daha küçük bir çapında başka bir yerlilik oynarken yine sevdiğim şehre geldim . Garip ama çok özleye özleye kafamda mı büyüttüm nedir gelince Ankara'nın güzel şeylerini aramaya başladım. Nesnel bazda tam olarak bir şey bulduğum söylenemez. Hani birine aşık olursunuz da sevdiğinize gıcık olan biri size "ay nesini seviyorsun bunun" diye sorduğunda tam bir cevap veremezsiniz. Çünkü onu bir bütün olarak görüyorsunuzdur ve lime lime ayırmayı pek düşünmemişsinizdir. İşte anladım ki Ankara'da benim için tam olarak öyle bir yermiş. Hissi anlamda "evimdeyimmm evimdeyiimm" gibi bir sesle huzurlanıyorum. Demek ki insanın "ev" diye nitelendirdiği yer de bir tane. Ne zaman ait hissederseniz o zaman o mekan "ev" statüsüne girmeye başlıyor.
Ben aslında bunu anlatmayacaktım. Ya da ne anlatacaktım?
Bazen şu beyinin içinde bizden bağımsız çalışan otomatik teyp kendi kendine abuk bir şarkı çalmaya başlar ve sizi de dinlemeye zorlar. Beynin boş bir anını mı kollar yoksa bir dükkandan ya da arabadan gelen küçük bir melodiden feyz mi alır artık bilemiyorum. Benim teybim de bu sabah teeeee Erol evgin'in eski şarkılarından birini çalmaya başladı. İşin kötüsü nakarat var gerisi yok...
Kiğmmm demiş ki ben bilmem aşkııı sevdayıııı sevdiğimle kolkolaaa gezip tozmayııııığğğ. nı nıı cefasını çok çektim amma kim demiş ki ben bilmemm yalağnn dünyayııııığğ.
Beni tanıyanlar rüya tabiri gibi burdan da bir mana çıkarabiir elbet. (içimde bişeyler isyan ediyor olabilir:) )
Eh ilk blog da böyle olsun. Umarım buraya girmeyi unutmam...
Uzun zamandır başka bir iklimin daha küçük bir çapında başka bir yerlilik oynarken yine sevdiğim şehre geldim . Garip ama çok özleye özleye kafamda mı büyüttüm nedir gelince Ankara'nın güzel şeylerini aramaya başladım. Nesnel bazda tam olarak bir şey bulduğum söylenemez. Hani birine aşık olursunuz da sevdiğinize gıcık olan biri size "ay nesini seviyorsun bunun" diye sorduğunda tam bir cevap veremezsiniz. Çünkü onu bir bütün olarak görüyorsunuzdur ve lime lime ayırmayı pek düşünmemişsinizdir. İşte anladım ki Ankara'da benim için tam olarak öyle bir yermiş. Hissi anlamda "evimdeyimmm evimdeyiimm" gibi bir sesle huzurlanıyorum. Demek ki insanın "ev" diye nitelendirdiği yer de bir tane. Ne zaman ait hissederseniz o zaman o mekan "ev" statüsüne girmeye başlıyor.
Ben aslında bunu anlatmayacaktım. Ya da ne anlatacaktım?
Bazen şu beyinin içinde bizden bağımsız çalışan otomatik teyp kendi kendine abuk bir şarkı çalmaya başlar ve sizi de dinlemeye zorlar. Beynin boş bir anını mı kollar yoksa bir dükkandan ya da arabadan gelen küçük bir melodiden feyz mi alır artık bilemiyorum. Benim teybim de bu sabah teeeee Erol evgin'in eski şarkılarından birini çalmaya başladı. İşin kötüsü nakarat var gerisi yok...
Kiğmmm demiş ki ben bilmem aşkııı sevdayıııı sevdiğimle kolkolaaa gezip tozmayııııığğğ. nı nıı cefasını çok çektim amma kim demiş ki ben bilmemm yalağnn dünyayııııığğ.
Beni tanıyanlar rüya tabiri gibi burdan da bir mana çıkarabiir elbet. (içimde bişeyler isyan ediyor olabilir:) )
Eh ilk blog da böyle olsun. Umarım buraya girmeyi unutmam...
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)