Hava çok sıcak ve benim popom pişmiş olabilir. Popo çok sevimli bir diğer isimdir. Ve "popo" dendiğinde insanın gözünün önüne bıdıcık minicik narin bir şey gelir. Oysa ki her ismiyle popo iki lobdan oluşan,üstüne oturulası, ve bilindiği üzere kaka yaparken kullanılası bir yerdir.Ama konumuz bu değil.Aklıma geldi yazdım.
(Kafamda Fat bottomed girls çalıyor...)
Dün dört yol ağzında (genel tanım) arkamdan "duygularımla oynadın!" diye bir ses geldi. Sesten öncesi vardı tabi ama hayatımda bana kimse böyle bir şey dememişti. Ben bile, oynanmışsa da dememişimdir herhalde.
Bizim kendi cümlelerimize ne oldu? Neden sinema replikleriyle konuşulursa daha etkili olunurmuş gibi bir duygu yerleşmiş kafamıza?
Misal benim duygularımla oynansa ve bunu söyleyesim gelse (ki ben oynamadım) "Hipnetooorrrr" diye karikatür ağzını tercih ederim. Kafam çok yerinde ve kendi kelimelerim ağzımın kenarındaysa daha yaratıcı da olabilirim.
Lütfen alıcılarınızın ayarıyla oynamayınız. Bırakınız fabrika ayarında kalsın. Daha doğal, daha etkili...
Dün bir sayfayı komple kapadım. Ha ben isterim ki cildini bozmadan, kitabın önsözünün altına narince yazılmış "hedehödö den sevgilerle" yazısı yırtılmadan kapatalım. Ama kısmet işte. Planlandığı gibisi bir yana tek taraflı olmuyor bu tür naif şeyler.
1 yorum:
Kisaca "Kendin gibi ol" da diyebiliriz bu sinema repligi agziyla konusanlara.. :))
Yorum Gönder