10 Haziran 2010

İki iki daha dört

Şu ömrü hayatımda yapamadığım bikaç şey var;
Bunlardan biri kendi reklamını yapamayan bir insan olmam. Reklamdan kastım "ay bunu yaptım, ay şunu yaptım, süper de insanım ben, bugün şurdan şöyle burdan böyle koşturdum" gibi şeyler.
Bunlar bana gündelik ve normal geliyor. Bende mi bir gariplik var anlamadım?

Aylardır iş bakıyorum, sıkıntıdayım ama erkek arkadaşım bana "çok rahat görünüyorsun, hiç iş arar gibi bir halin yok" diyebiliyor. Lan?! Nasıl ya?!

Ben hiç ona anlatmıyormuşum ki. Yahu bana bir tane adam gösterin ki işsizlikten memnun olsun parasızlığın keyfini çıkarsın. Sabah ilk işim 5-6 tane iş arama sayfasını açıp tık tık iş başvurusu yapıyorum mu demem lazımdı?

Hepimizin gün içinde yaptığı şeyler vardır ya hani. Bazılarımız onu öyle bir ballandıra ballandıra anlatır ki "ulan ben de yaptım ama böyle de yapamadım" dedirtir.

Farzı misal şahıs birçok kişinin 1 saatte yaptığı ev temizliğini 1.5 saatte yapmıştır. Ama anlatması 3 saat sürer. Siz 1 saatte yaptığınızı anlatmaya bile gerek duymazken ve belki de ondan daha iyi yapıp daha çok yorulmuşken bir bakarsınız onun etrafında "ah canıım" diyen insanlar türemiş. Lan bu ne?

Ben bunu anlamıyorum. Bunu en çok da çalıştığım iş yerlerinde anlamıyorum. 5 sayfalık yazıyı 2 günde yazar, saçı başı dağılır, "ay çok yoruldum" diye diye bitirir. Sonunda ne olur? Çok çalışkan!

İşte bu kendi reklamını yapabilmektir. Bu kötüdür demiyorum. Yapamadığım için bok da atmıycam şimdi. Ama apaçık kandırmaca değil mi bu?

Ben bunca yıl bunu bilip de uygulayamadıysam alışmadık gtte çok afedersiniz don durmuyor demekki.

Bunu yapabilenleri tebrik adiyor, kıçımla kavga etmeye gidiyorum.

Hiç yorum yok: