İkinci Kat

Sokağın en sessiz hallerinde eli belinde bir kadın çıkageldi.Meydana doğru ilerledi.Sakin sakin yürüdü binanın kapısına kadar.Sonra durdu.

-Şenooolll! Şenooolll!

Kadın binanın ikinci katına sesleniyordu.Işığı olmayan ve perdesi örtük 2. kat penceresi.

-Şenoolll! Lütfen bir bak!

Ortada Şenol yoktu.Hatta evde kimse yoktu.Ama kadın ısrarlıydı.

-Bak Şenol.Biliyorum yanında şimdi.Söyle o orospuya bıraksın seni!

Gecenin 03’ünde bir kadın,Kuledibinde bilinmez bir monolog yaşarken, ben de balkondan merakla onu gözlüyordum.Kadın biraz sinirli,bir yandan da ısrarlı bir tur attı meydanda.Yeniden pencerenin önüne geldi.

-Şenol bak, seni sevdiğimi biliyorsun.Bırak o orospuyu.Allah aşkına bir bak pencereden Şenoooll!

Bir cevap alamayacağını anlayan kadın yine sakince uzaklaştı meydandan.

Ertesi gün hemen hemen aynı saatlerde yine geldi kadın.Aynı binanın önüne ve aynı kata hitaben seslendi:

-Şenol Beeyyy! Lütfen bir saniye bakar mısınız?

Dün Şenol,bugün Şenol Bey olmuştu.Ya dün sarhoştu ertesi gün ayık,ya da başka bir yol izlemeye karar vermişti.

-Şenol Bey! Lütfen o hanımefendiye söyler misiniz iki saniye izin versin de görüşelim.

Artık anlaşılıyordu ki daha terbiyeli ve rezil olmaktan uzak olmaya karar vermiş bir kadın vardı bugün.Yine kararlı ama yine talepkar.

-Bakın Şenol Bey.Size diyecek bir şeyim yok ama o orospuyu bir yakalarsam…

İki dakika geçmeden pencere açıldı.Yaşlı bir adam,üzerinde beyaz bir atletle çıktı pencereden.

-Kızım bu saatte ne halt ediyorsun sen? Neye-kime bağırıyorsun!?

-Şenol nerede?

-Şenol kim,allah belasını versin o Şenol’un!

-Neredeler söylesene!

-Kızım bu binada Şenol diye biri oturmuyor ki.Bina boş, benden başkası yok!

Adam hızla pencereyi kapattı.

Kadın, elini başına götürdü.Binanın o olup olmadığını düşünür gibiydi.Kendi etrafında bir iki tur attı.Gider gibi oldu, sonra yeniden binanın önüne döndü.Pencereye baktı,seslenecek gibi oldu,vazgeçti.

Cebinden telefonunu çıkardı.Biriyle konuştu gezinerek.Sonra da iki gündür seslendiği binanın 2-3 bina yanındaki apartmanın önünde durdu.

-Şenooolll! Şenoooll!

Pencerelerden birinin perdesi aralandı önce ardından da bir kadın yavaşça pencereyi açtı ve seslenen kadına doğru eğildi.Aşağıdaki kadınla uzun uzun bakıştılar.Tek kelime konuşmadan…

Bir süre sonra, 2 gündür Şenol’a seslenen kadın sakince uzaklaştı meydandan.Penceredeki kadın da onun uzaklaşmasını izledi.Arkasından bir sigara yaktı.Bir iki fırt çektikten sonra sokağa fırlattı.

Boş sokağa baktı.Camı kapatırken homurdanıyordu:

“Sensin Orospu!”