Annem dün arkadaşını ziyaret için memleketine gitti."Memlekete gitmek" kavramına şu anda aniden yabancılaştım. Sanırım ilk defa bir cümle içinde kullanıyorum. Üstelik ben hiç memlekete gitmedim. Orası neresi bilmiyorum. Herhalde Ankara'dır benim memleket...
Babamla başbaşa kaldık.Babam uyumlu adamdır. Öyle "vay şunu isterim, bunu isterim" gibi kaprisleri yoktur. Baba-kız bekar evine çıkmış iki arkadaş gibi hafiften bir coştuk.
Dün regl olduğum için beynim sürekli "tatlığğ talı yeğğ" sinyalleri verdiği için evde kendi kendime coşup kek yaptım.Aslında normalde evde çok fazla hamur işi,tatlı türevinden şeyler yapmayız, yapmamaya çalışırız. Zira ben kendimi denetlemekteyim hala ve babam da tatlıya en az benim kadar düşkün. Annem de kendi iddiasına göre tatlıları biz yemeyelim diye yiyip kilo alıyormuş!!!
Dün bir kaçamak yapıp yaptığım keke afiyetle yumulduk. Bugün de yumulmaya devam ettik ve bitirik çok şükür.Babam hızını alamayıp bugün elinde bir kangal sucukla geldi. Şu anda yemememiz gereken ne varsa yemeye öyle meyilliyiz ki. Sanki bizi annem tutuyormuş...(iyi ki de tutuyormuş yaw)
Bugün henüz dışarı çıkmadım ama yine bir yürüme isteği var içimde. Bahar mahar derken gene kar-kış geliyor ve o gelmeden şu iki gram güneşin tadını çıkarmam lazım.Bugünün cuma olmasından mütevellit içimde gene kıpraşan bişeyler var. Du bakali ne olcak...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder