Hangi mevsim cozutursa o sene o mevsimin dedikodusu yapılır.
Fakat ben bu sene malumunuz "kış" ın dedikodusunu yapmayacağım. Alenen küfredeceğim. "Buzul Çağı Başlıyor" diyen kendini bilmez bir kısım medyanın ağzına ağzına vuracağım.Yolda gördüğüm her buz parçasını kayıp çanağı kırma pahasına tekmeleyeceğim.Ulan kış! Senin allahın yok mu!
Takriben Aralık ortasından beri Türkiye'nin belli bir çoğunluğu mecbur kalmadıkça dışarı çıkmadı. İş ve buna benzer durumlardan dolayı evden çıkıldı ve mesai bitiminde topuklar kça vura vura eve dönüldü.Tahminimce bu baharda büyümüş bir çok kç göreceğiz, benimki dahil...
Sosyal hayat benim için son 3 aydır kar tatilinde. Zira kç donduran soğuklar başladığında "meehhh bana bişey olmaz" nidalarıyla çıktığım bir gecenin sabahında bronşit,sümük,kırmızı burunlu Rudolf şeklinde uyandım. Malumunuz insan deneyimleyerek öğreniyor hayatı. Sonraki 15 gün geçmeyen bu soğuk algınlığı nasıl içime sinmişse aşırı bitki çayı içmekten bildiğiniz HAMİNNE (kaynd of nine) oldum.
Dizimde battaniye, elimde örgü, yanımda bitki çayı ve püskevit...
Bir bünye Haminneliği bir kere tattı mı normal hayatına dönmesi çok zor oluyor. "Bugün ... konseri var gidelim mi?" sorusuna "Yavrım yanlarım ariye" diye cevap verebilirsiniz.
"80'lerin Ankarası böyleydi. Aslında Ankara'nın normal kışıdır bu" diyen bir çok orta yaşlı insanı terbiyeye davet ediyorum. Çocukken soğuk geçirmezdik de ondan mı hatırlamıyoruz?
Soğuk arttıkça hurafeler, söylentiler çoğaldı. Kış azdıkça azdı, kar sapıttı. Vay efendim artık yaz gelmeyecekmiş de şarkılardan bile yazdı bahardı gibi insanı umutlandıracak mevsim isimleri çıkarılacakmış. Atmosfere bir uzay gemisiyle kocaman bir elektrikli soba takılacakmış. Ülkelerin üzeri o ülkenin bayrağının simgelerinden yapılmış polar battaniyelerle örtülecekmiş.Karneyle Ada Çayı, Ihlamur ve Yeşil Çay dağıtılacakmış.Aşırı selpak tüketiminden doğan ağaçlık alanların tüketilme hızını yavaşlatmak için artık burnumuzu ağaçlara silecekmişiz.
Sıcak havanın cinnetiyle soğuk havanınki birbirine hiç benzemiyor...
21 Şubat 2012
24 Ocak 2012
Seni sevmiyorum!
Neyi sevmiyorum biliyor musun? Seni.
Yolda umarsızca halay çeker gibi yürüyen ve arkandan gelecek kişiye yol vermeden umarsızca yürüyen,arkandan gelen ve "pardon" diyerek geçmek zorunda kalan kişiye mal mal bakan "sen"i.
Hani metronun kapıları açılıyor ya, inenleri beklemeden ayı gibi kalabalığa dalıyorsun ittiriyorsun bir de.Homurdananlara el kol hareketi yapıyorsun...
Bazen araba kullanırken kendinden geçiyorsun. Kendini araba, kornayı da sesin zannediyorsun.Avaz avaz trafikte yeşil meşil dinlemeden yayaların üzerine sürüp bir de zevk alıyorsun.Gülüyorsun hatta. Çünkü sen bir arabasın. O kapı açılıp da biri benim ağzımı burnumu kıramaz diye düşünüyorsun...
Toplu taşım araçlarında haykıra haykıra telefonda konuşuyorsun.Kendini alamayıp küfür bile ediyorsun.Etrafında kaç kişi var, rahatsız olurlar mı demiyorsun.Dünyada bir tek sen varsın,bir tek sen akıllısın ya...
Zorbasın bir de.Sözünü geçiremeyip de aptal olduğun anlaşıldığında,bilgisizliğin,görgüsüzlüğün su yüzüne çıktığında ittirip kaktırıyorsun. Belki üniversite mezunusun belki değilsin.Ama önemli değil, öküzsün işte...
Bazen kadınsın, bazen erkek.Bazen gençsin, bazen orta yaşlı, bazen de yaşlı.
Kendini göstermek için her türlü rezil hale girebilirsin.Arkadaşını harcarsın.Kadınlığını/erkekliğini ayaklar altına alırsın. Duygusal mevzularda bir edebiyatçı edasıyla kırpma başlıklarla alkış toplarken,cehaletinin aktığı paçalarını toplayamazsın.
Çok okumanın,çok dinlemenin ya da bir şeyi çok iyi yapmanın, bunu gerçekten iyi yapanlar tarafından reklam edilmediğini bilsen, kendinde var etmeye çalıştığın zırvalardan,yaptığın afişlerden utanırsın.
Evden çıkarken giysilerinle beraber giydiğin sosyal kimliğini zaman zaman alkol tesiriyle düşürsen de bir ip cambazı gibi güzelce toplayıp devam edersin yükselmeye kendince.
Kendinden başkasını düşünmeyen, düşünürmüş gibi yapıp üç kuruşluk egosunun ucuna zil takıp kendi çapında oyunlar oynayan, kandırdığını sanan,kendini bir gün övmese ölecek gibi olan, ve daha hatırlayamadığım binlerce bencilliği bünyesinde barındıran hiç bir insanoğlunu sevmiyorum.Sevemediğim gibi zaman zaman sırf deli,agresif,ukala denmesin, ya da "efendilik bende kalsın" diye susuyorum.Lafları ağzının orta yerine yapıştırmıyor toplum içinde seni malum yerlere sokmuyorum.Yaptığımda da inan bu yapmak istediğimin şiddetsiz hali oluyor.
Gerçi sen kendine sokulan lafları da anlamıyorsun.Ama bir dene.Bir yerlerde bir ışık yanar da belki, "acaba" dersin.Değişir misin? Hiç sanmıyorum.Seni eğitmeye de vaktim yok.
Gölge etme başka bir şey istemem senden.Sevilmediğin yerde durma yeter.
Yolda umarsızca halay çeker gibi yürüyen ve arkandan gelecek kişiye yol vermeden umarsızca yürüyen,arkandan gelen ve "pardon" diyerek geçmek zorunda kalan kişiye mal mal bakan "sen"i.
Hani metronun kapıları açılıyor ya, inenleri beklemeden ayı gibi kalabalığa dalıyorsun ittiriyorsun bir de.Homurdananlara el kol hareketi yapıyorsun...
Bazen araba kullanırken kendinden geçiyorsun. Kendini araba, kornayı da sesin zannediyorsun.Avaz avaz trafikte yeşil meşil dinlemeden yayaların üzerine sürüp bir de zevk alıyorsun.Gülüyorsun hatta. Çünkü sen bir arabasın. O kapı açılıp da biri benim ağzımı burnumu kıramaz diye düşünüyorsun...
Toplu taşım araçlarında haykıra haykıra telefonda konuşuyorsun.Kendini alamayıp küfür bile ediyorsun.Etrafında kaç kişi var, rahatsız olurlar mı demiyorsun.Dünyada bir tek sen varsın,bir tek sen akıllısın ya...
Zorbasın bir de.Sözünü geçiremeyip de aptal olduğun anlaşıldığında,bilgisizliğin,görgüsüzlüğün su yüzüne çıktığında ittirip kaktırıyorsun. Belki üniversite mezunusun belki değilsin.Ama önemli değil, öküzsün işte...
Bazen kadınsın, bazen erkek.Bazen gençsin, bazen orta yaşlı, bazen de yaşlı.
Kendini göstermek için her türlü rezil hale girebilirsin.Arkadaşını harcarsın.Kadınlığını/erkekliğini ayaklar altına alırsın. Duygusal mevzularda bir edebiyatçı edasıyla kırpma başlıklarla alkış toplarken,cehaletinin aktığı paçalarını toplayamazsın.
Çok okumanın,çok dinlemenin ya da bir şeyi çok iyi yapmanın, bunu gerçekten iyi yapanlar tarafından reklam edilmediğini bilsen, kendinde var etmeye çalıştığın zırvalardan,yaptığın afişlerden utanırsın.
Evden çıkarken giysilerinle beraber giydiğin sosyal kimliğini zaman zaman alkol tesiriyle düşürsen de bir ip cambazı gibi güzelce toplayıp devam edersin yükselmeye kendince.
Kendinden başkasını düşünmeyen, düşünürmüş gibi yapıp üç kuruşluk egosunun ucuna zil takıp kendi çapında oyunlar oynayan, kandırdığını sanan,kendini bir gün övmese ölecek gibi olan, ve daha hatırlayamadığım binlerce bencilliği bünyesinde barındıran hiç bir insanoğlunu sevmiyorum.Sevemediğim gibi zaman zaman sırf deli,agresif,ukala denmesin, ya da "efendilik bende kalsın" diye susuyorum.Lafları ağzının orta yerine yapıştırmıyor toplum içinde seni malum yerlere sokmuyorum.Yaptığımda da inan bu yapmak istediğimin şiddetsiz hali oluyor.
Gerçi sen kendine sokulan lafları da anlamıyorsun.Ama bir dene.Bir yerlerde bir ışık yanar da belki, "acaba" dersin.Değişir misin? Hiç sanmıyorum.Seni eğitmeye de vaktim yok.
Gölge etme başka bir şey istemem senden.Sevilmediğin yerde durma yeter.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)