18 Mart 2011

Damarlarımızdaki asil kan aranıyor.

Bugün erken kalktım. Hava yağmurlu. Soğuk değil. Bahar geliyor...

Bugün 18 Mart. Sevgililer günü değil, yılbaşı değil, bahar bayramı değil...
Hepsinden çok çok daha değerli ve kutlamakla unutmak arasında kaldığımız "bazıları" nın unutmayı yeğlediği büyük bir zaferin, azmin ve yürekliliğin günü.

Savaşları, zaferleri hatırlamaktan bıktık mı? Fener alaylarından, geçiş törenlerinden, içimizi coşturan marşlardan? İstiklal Marşı'nı bile söylemeyi unuttuk mu? Çok mu üşendik yaşamaktan? Rahat bizi bu kadar umarsız, bu kadar şuursuz ve bu kadar tembel mi yaptı?

Her gün gazetelerden olup biteni okuyan kişi sayısı bile gün geçtikçe azalıyor.Bu yüzden de yorum yapan, yapacak kapasiteye sahip olan, bunu fikre dönüştürmeye meğillenen insan sayısı da azalıyor.

Kıvanç Tatlıtuğ'u herkes tanıyor hemen hemen değil mi?
Peki Seyit Onbaşı'yı tanıyor musunuz?

Nike ya da Adidas gibi ayakkabı markalarını hepimiz biliyoruz.
Peki ayağa çaput bağlayarak kilometrelerce yürümek nedir bir fikrimiz var mı?

Mc Donalds ve Burger King'i de duymayan kalmadı.
Peksimet nedir bir fikri olan var mı?

Çoğu zaman otobüste yer vermeye üşenen, yolda elinde torbalarla zar zor yürüyen yaşlılara el uzatmayan çok insan var.

Savaşın orta yerinde yaralanan düşmanı ölümü göze alarak kurtarmak nasıl bir şeydir hiç düşündünüz mü?

Damarlarımızda akan asil kan nerede? O asil kan biz Türküz diye değil, böyle atalarımız olduğu için asildir. Yürekli, vatan sever, azimli ve inançlı oldukları için.

Bizim kanımızdaki asalet artık sadece marşlarda, kahramanlık şiirlerinde ve savaş anılarında mevcut.Asalet devamını getirebilseydik hala kanımızda olurdu.

Bizler, atalarının başarılarıyla övünen tembel yurtseverlerden başka bir şey değiliz. Çenesi düşük aydınlar ya da aydınlanamayanlarız.

Milli maçlarda bayrak asıp, havaya ateş edip, "bir başkadır benim memleketim" diyerek dolaşırız.Gerekirse ağlar, toprağı öperiz.

Tatilini Bodrum ya da Marmaris ya da başka bir tatil beldesinde yapmak yerine Çanakkale'yi tercih eden kaç kişi var? Çocuklarına geçmişi doğru öğretip tarih bilincini aşılayabilecek kapasitede kaç kişi var?

Bunları düşünmeye ne gerek var.? Muhteşem Yüzyıl, Fatmagül,Magazin programları, Hürriyetin Kelebek eki varken.

Adaaam sen de!

11 Mart 2011

E mi?

Hayatta en sevmediğim şey arkadaş gerginliği. Hele de karşınızdaki tavırlaşıp derdini tam anlatmıyorsa baya kördüğüm yumak oluyorsunuz.

Birine derdini üç türlü anlatmama şekli vardır. İlki tavırlaşmaktır ki bu, tamamen saf,öz,arı kadın davranışıdır. İkincisi,(ki bu da bazen benim tarzımdır) karşındakinin anlamasını beklemektir(akıllı olduğunu varsayarak).Üçüncüsü de apaçık konuşmaktır.

Hepsinin yeri, zamanı ve volümü vardır. Hepsinde de volümünü kaçırdığınız an bişeyler ters gitmeye başlar.

Son 5.5 senedir bereber olan B ve U ayrıldılar. U benim tee 98 den beri tanıdığım bir bıdık.B'de U'nun sevgilisi olunca hayatıma girdi ve onu da çok sevdim. Bundan 2 ay önce U ayrılmaya karar verdi. Ayrılma nedenini B'yi üzmemek adına çok açıklamadı.Çünkü hemen hepsi B'de gördüğü şahsi yanlışlardı ve çoğunda haksız da sayılmazdı.

Ayrıldıklarından sonra geçen sürede ben B'yi aradım, sordum,nasıl destek olabilirim diye düşündüm. Bu arada U ile de irtibatımız sürdü, o da üzgündü vs.

Zaman hızlı geçiyor tabii U bir sevgili edindi kendine, bana da her ayrıntısıyla anlattı gelişmeleri. Doğal olarak ben de B'ye gidip anlatmadım.Hem bana düşmezdi, hem onu üzerdi, hem de U ile ayrı bir hukukumuz vardı laf taşımış gibi olurdum.

Ben bu şekilde ince mince düşünürken B bir şekilde gelişmeleri başkalarından duyup öğrendi.Ve anlamadığım bir şekilde de bana tavırlı, kızgın ya da kırgın.Yüz yüze gelip konuşamadık ama ona hissettiğim şeyi söylediğimde de "ikisi de değil ama..." gibi ucu açık bir cevap verdi.

Bu hafta içinde bir şekilde yüz yüze geleceğiz ve derdi neymiş öğreneceğim...

Sevgili insan evlatları. Buraya kadar küfretmeden dayandım. Bundan sonrası +18 !

Hay ben sizin kafanıza sçayım e mi! A-ha şuraya yazıyorum bundan sonra "aman şu şunu böyle anlamasın, bu bunu yanlış şeetmesin" diye herhangi bir yerimin kılını kıpırdatırsam eşşeğin önde gideni olayım.

İnsana insan gibi davranmak lazım diye düşündükçe arkadan yalan söyleyenlerin, kavlince tavır alanların, ortalığı boş bulup cirit ataların sayısının çoğaldığı şu günlerde beter olunuz e mi!

Ne nur yüzümü, ne neşemi, ne enerjimi ne de pozitif bakış açımı bundan böyle bayramda şeker dağıtır gibi dağıtmıycam, luzumsuzlarla paylaşmıycam. Aynı pozitif, iyimser ve samimi hislerini benimle paylaşamayacak olanlara verecek tek gram sempatim yok!

Hay o içinizdeki kurtlar sizi kemir kemir kemirsin e mi.