28 Şubat 2010

Hamlayan baldırlar, sızlayan ayaklar


Kamilimin Koç'umun bindim rahat hattına. Allahım şükürler olsun o gün gördüğüm teknolojiye!

Tekli koltuk, önümde mis ekran,zibilyon fim seçeneği,müzikler vs vs...

İstanbul'a gelene kadar 3 tane film izledim. Aslında sağıma soluma bakmayı çok severdim yolculuklarda.Ama bu sefer teknolojinin ışıltısı gözlerimi kamaştırdı.

Her zamanki gibi Asya kıtasından Evropa kıtasına geçerken köprüde sağ ayağımı hafifçe öne aldım. Bunu her İstanbul'a gidişimde yaparım.Uğur saymakla alışkanlıkımsı gelenek gibi bişey. (kendime bile açıklayamıyom)

Servisle Beşiktaşa geçtim. Burnuma gelen o karışık kokuları öyle seviyorum ki. İstanbul'un parfümü işte bu! Karışıklık, alkol, balık, egzos, zibilyon tane insan ve en önemlisi de deniz kokusu.

Aslı'yla buluştuk, kocaklaştık ve doğru eve. Sağolsun Tolga çay demlemiş.Üzerine de yemek ve bol sohbetli biralar zinciri. Biranın tadını ve böyle güzel sohbeti özlemişim.

Sabah erkenden kalkıp Aslı'yla yaptığımız "İstanbul Listesi" ni çıkardık. Cankurtaran-Erol Taş kahvesi-. Sultanahmete, oradan da Cankurtarana güzel bir yürüyüş yaptık. Yolu şaşırdık, kahveyi bulmamız 1 saati aldı.Ben mehter adımı fotoğraf çekmekle meşgul olduğumdan iyice yorulduk.Sonund Erol Taş Kahvesine ulaştık. Mis gibi çaylarımızı içip, soba sesinin de tadını çıkardıktan sonra İstiklalin kalabalığına dalmaya karar verdik. Aslı zaman zaman kendini mağazaların içinde kaybederken biz, Tolga'yla İstiklal'in son dönem şemsiye modasını takip edip not verdik. Bir amca baya plaj şemsiyesi kıvamında bir şemsiyeyle yürümekteydi misal...

Birşeyler atıştırıp İstiklal'in kalabalığından Cevahir AVM'nin kollarına attık kendimizi. AVM leri sevmiyorum. İçinde ağzıyla kuş tutan adamlar olsa girmem oralara. Ama giriyoruz el mecbur.

Eve geldiğimizde her yanımız ağrıyordu. Kaba bir hesapla 4 saat kadar yürüdüğümüzü farkettik...

Bu sabah yine cevval cevval kalkıp listenin 2. maddesine geçtik.İstikamet Çengelköy!
Biraz hayal kırıklığına uğradım sanki.Sandım ki Süper Baba Fiko oralarda.Kahvede mahalleli takılıyor.Nerdeeee!

Kahve tamamen turistik.Tıkabasa insan evladı.Bir çayın gelmesi en iyi ihtimalle 20 dk.

Bir süre orada takıldıktan sonra Beylerbeyi'ne yürüdük. Kıyıda Kargalarla kovalamaca oynayıp fotoğraflarını çektim.Midye alacaktık ama o sırada benim "Yea bu İKEA nirde ki?" sorumla beraber kendimizi Ümraniye otobüsünde bulduk. Meğersem onlar da ne zamandır istiyolarmış gitmeyi.Uzun bir yolculuktan sonra (allaam bu günleri de göstertti şükür)İKEA'yı dünya gözüyle gördüm. Görmekle kalmadım dibine vura vura gezdim.Ağzımın suları aktı, kanepelere sarıldım, sehpalarla helalleştim ve alabileceğim ortalama birkaç şeyle paçayı yırttım.

Yarın abim geliyor.Aslı ve Tolga çalıştığı için erkenden yattı gariplerim.Sayemde iki gündür 2 aylık aksiyonlarını yaşadılar benimle.

Ayaklarım sızlıyo, bacaklarım hamlamış durumda ama halimden pek memnunum.

Yarın öğlen bir Beşiktaş Çarşı turu, arkasından İstiklalde Atlas pasajı ve Kilise kucaklaşması planlıyorum.Umarım hava daha iyi olur.Biraz güneş çıksa mesela çok enfes olur diyorum.

Bu arada Aslı'nın 4 tane kedisi var ve şu anda kapıma dayanmış durumdalar.Kedilerden özellikle bitanesinin içine insan kaçmış.Bundan eminim.Fotoğrafı görünce bence siz de hak vericeksiniz.

Sevgiler.

25 Şubat 2010

Time to go...


Evvet sonunda muradıma eriyo muyum ne?

İstoş beni bekler a dostlar. Sabahleyin yolda olucam. Yolda olmayı çok özleyen biri olarak kitaplarımı,mp3 çalarımı,yedek pillerimi ve sevgili makinamı yanıma alarak düşeceğim yollara.

Yine sırt çantamı afedersiniz ayu gibi doldurdum. Bu akşam eve geldiğimde birkaç parçayı geri çıkardım. Fakat çok büyük bir değişiklik olmadı ne yalan söyliyeyim.

Nazlı bugün "zamanla az malzemeli bavul yapmaya alışırsın" dedi ama ben hala kendimde bu gelişmeyi göremiyorum.Annemin tabiriyle gene Kaplumbağa gibi sırtladım evimi.

Görecek çok insan var. Özlenen çok insan var. Tabi ilk sırada canım abim ve yingem geliyor.

Aslı,Tolga,Gaye,Arzu,Gözde,Özge derken umarım herkesle özlem giderecek kadar zamanım olur. Hele de Gaye'yi 8 senedir göremiyorken bu buluşma baya enteresan olacak gibi.

Tam 3 senedir İstanbul'u görmüyorum. Benim ve İstanbul arasındaki aşkı düşünürsek bu baya uzun bir süre.

Sigara içilmeyen vaporlar, martılar, salak salak yürüyüp gene de doyamadığım Karaköy Sahili, Firuzağa Kahvesi, Kule dibindeki ziftin peki kıvamında çay veren kahve, Melek Bar ve bundan önce göremeyip de "bu sefer mutlaka gidicem ülen!" dediğim 10 yer... Hepsine zamanım olmasını, hepsinden keyif almayı hatta biraz kendi kendime sulu göz nostalji yapmayı istiyorum.

Kendimi bir süreliğine İstanbul'un kollarına bırakıyorum.
Dönüşte herkesle görüşmek umuduyla...

Not: Baykuş bekle beniiiiii ;)