Can Dündar'dan çok fazla hoşlanmam.Sanki böyle kadınları anlıyormuş gibidir de aslında anlamıyordur,tribünlere oynuyor gibidir... Her neyse. Bu söz ona aitmiş.Beğendim...
Kendimizi bir şeylere benzetmekten yılmıyoruz.Don Kişot'lar,Aslanlar,Çiçekler,Kapılar,Duvarlar,Renkler...
Kendimiz de tam olarak neye benzediğimizi bilmiyoruz ki. İnsanız, allahtan ondan eminiz gibi.
Kendini tanımlamak çok güç.Kendini kendin gibi tanımlamak imkansız. Çünkü Şizofren bir arkadaşımın tanımıyla "hepimiz Şizofreniz" aslında.Bir günümüz diğerini, saatimiz 1 geçesini tutamazken gel de kendini tanımla...
Dünyanın en salak sorularından biridir zaten "nasıl birisin ?" sorusu. Soruyu soran da şuursuzdur, cevabı vermeye çalışan da.
Hepimiz kendimizle de,başkalarıyla da her gün yeniden tanışıyoruz. Dünyayla ve hayatla da öyle.Bize sunulmuş ve tam olarak gerçekliğinden emin olmadığımız bu yaşam kapsülünde işler böyle yürüyor.
Hiç birimiz zerre kadar birbirimize benzemiyoruz.Aynı anda aynı şeyi söyleyen çiftlerden,arkadaşlardan bile olsak aynı değil.Birinin beynine giden sinyalle diğerininki aynı yoldan,aynı anıdan ya da aynı algıdan geçmiyor.
Bugün ben de kendimi bir şeye benzetiyorum.Adını bilmiyorum.Ama beni tanımladığını inandığım bir şey var.Biri kalkıp sorsa söyleyemem.Daha ben de tanımlayamadım.Ama bir Yeldeğirmenim var.Ben ona "farkındalık" diyorum.
13 Ağustos 2011
Sevilen kişiden vazgeçme eşiği
Kötü günümde yanımda olmadığın zaman vazgeçtim.
Canın sıkıldığında benimle paylaşmadığını, kırılacak veya tedirgin olacak olsam bile düşüncelerini açıkça söylemediğini anladığım zaman vazgeçtim.
Bana yalan söylediğini anladığım zaman vazgeçtim.
Gözlerime baktığında kalbinle bakmadığını ve bana hala söylemediğin şeyler olduğunu hissettiğimde vazgeçtim.
Her sabah benimle uyanmak istemediğini, geleceğimizin hiçbir yere gitmediğini anladığım zaman vazgeçtim.
Düşüncelerime ve değerlerime değer vermediğin için vazgeçtim.
Ağrılarımı dindirecek sıcak sevgiyi bana vermediğinde vazgeçtim.
Sadece kendi mutluluğunu ve geleceğini düşünerek beni hiçe saydığın için vazgeçtim.
Tablolarımda artık kendimi mutlu çizemediğim ve tek neden “sen” olduğun için vazgeçtim.
Bencil olduğun için vazgeçtim.
Bunlardan sadece bir tanesi senden vazgecmem için yeterli değildi, çünkü sevgim yüceydi.
Ama hepsini düşündüğümde senin benden çoktan vazgeçtiğini anladım.
Bu yüzden ben de senden vazgeçtim.
-Frida Kahlo-
Etiketler:
anlamak,
frida kahlo,
sevmek,
vazgeçmek
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)