19 Şubat 2010

Neee na na naaaa (Vaya Con Dios)



Hobareeyyyy oturmaya mı geldik!

Gece gece kendi eğlencemi düzenlemiş bulunuyorum.
Çok afedersiniz (ya da umrum değil) ağzına ağzına vurayım ben bu dünyanın.

Ev şarabı gibisi yokmuş. 1. kadehte drama queen, 3. kadehte fırlama buldum kendimi. Sanki zibilyon yıldır içmiyorum. Sanki bünye alkolün ne olduğundan bihabermiş.Aman be, pek güzel geldi. Az biraz yerçekimsizlik lazım bünyeye. Durup durup kendi kendime "iyi oldu aferim" falan dedim. Demek ki iyi bir şey yapmışım.

Her ne kadar eski sevgilimin tabiriyle "aşırı sosyal" bi insan olsam da, alkol alınca kendimi Big Bang Theory dizisindeki Hintli eleman gibi hissediyorum. Dilim iki kat çözülüyor. "Hayde breh" şeklinde bir coşma oluyor. Ben de bunu ekstra seviyorum.

Geveze Baykuş'u aradım. "Eneee" nidasını çok severim. Gayet gevşekten hallice görüşmemişliğimizi sallamadan konuşmak pek hoşuma gitti. Keşkem dedim şarabı kapıp kapısına dayansaymışım Viyana'nın uygun vakitte.

2000'li yıllarından başında dinlediğim müzikleri dinleyip bir coşma hallerindeyim. O zamanlar ki, aşıkım mis gibi. Tertemiz bahar havası sanki. Lepiska saçlı sevgilim İstanbullarda. İçimde kıp kıp bişiler. Geride kalmış ama güzel hisler. Hala içimde kaynağı var demek ki. Pek bi mutlu ettiler beni bu gece.

Ben yeniden aşık olabilirim biliyorum. İçimde özünü hissediyorum.Hatta daha özgür hissediyorum.

Evet evet keyifliyim ben...

18 Şubat 2010

Kara kalem

İçten, ta derinden dertleşmeyeli çok olmuş gibi geldi bir an.
Ya dertleşmeyi istediğim kişiler etrafta değildiler, ya da ben dertleşecek durumda değildim onlarla.

Dertleşmek farklı bir şey. Olanları anlatmak falan değil aslında. Gözünde görebilmeli insan anlattığının önemsendiğini.Hele ki benim gibi konuşurken insanın gözünün içine bakan biri için hemen anlaşılır bir durum bu.

Biraz yıldım kendini anlatmaktan sıkılmayanlardan. "Benim de söyleceklerim var!" demek istemiyorum. Diyememeliyim zaten anlayacak, dinlemeye meyilli kişilere.

Gölgede olup 7. biradan sonra "What the hell am I doin' here?" diye bağırmak isterdim şimdi...


Karışık olsa da umrumda değil. Sitemkar mı denir, sıkılmış mı, kırgın mı. Ya da hepsi. Kendimle beraber bir süre usanmış olabilirim herkesten. Evet evet herkeslerden.

Çift kişilik yatağından sevgilisini kışkışlayıp beni alan tatlı hatunu özledim. Sanki tünelin ucundaki ışık gibi.

Barlar bizim için açılacak yakında. Yalpalayan ayaklar bizim olacak lodosta. Elimde Bucket List, sırtımda çanta. Usanmadan mızmızlanmadan yürümeye hazır ve de nazır biliyorum. Keşftemeye aç iki insan olarak sürüne sürüne dolaşacağız.

Biraz kendimi de, arkada kalası sesleri de burda bırakıp tıpış tıpış gideceğim. Lazım bu bana.