31 Ocak 2010

Arşivcilik fena bir şey

Ben takriben lise zamanından beri çok pis bir biriktiriciyim.
Biriktirici derken benim için değerli olan, anı olarak saklanası, gittiğim bir yerde hoşuma gidip aldığım ve dursun istediğim şeyleri, yazılan notları ve buna benzer şeyleri biriktiririm. Biriktirmek derken öyle düzenli istifli değil. O orada, bu burada...

Göz önünde olan yerden kaldırılmasına karar verdiğim zaman da en üst dolaba diğerlerinin yanına tıkıştırırım.

Dün onların bir kısmını elemeye, dolaplarda yer açmaya karar verdim.

Soldaki dolapta eski orgum(19 yıllık), ahşap yakma makinası(35 yıllık falan), 90 yılında Rusyaya gittiğimde aldığım matruşkalar,rozetler,kartpostallar,broşürler,çizgifilm makinası,gittiğimiz müzik festivaliyle ilgili tonlarca ıvır zıvır, pikap, plaklar çıktı. Çıktı derken süpriz olmadı. Bir kısmının orada olduğunu biliyordum ama, elemeye çalıştıkça ne acaip şeyleri de sakladığımı farkettim.

Bu dolabı kısmen tamamladıktan ve birşeyleri atmayı başardıktan sonra, ikinci dolaba geçtim. Orada da anneme ve babama ait tonlarca ilkokul,anadolu liselerine hazırlık kitapları, testler ıbık zıbık, ve benim eski oyuncaklarım vardı. Oradan da ciddi bir takım şeyleri atmayı başardık.

Tabii en önemlisi internetin evimize girmesiyle beraber yüzüne bakılmayan ansiklopediler. Aylarca gıdım gıdım, fasikül fasikül kuponları biriktirilmiş, en sık tozu alınan bilgi yumakları.Tam iki ayrı seri ansiklopedi ne olacak?

Kapımın önüne dizdim hepsini duvar gibi. Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneğine bir mail attım. Sizin işinize yarar mı ya da bana başka bir yer önerebilir misiniz diye.

Bir bilen varsa bana yardımcı olsun, heba olmasın bu ansiklopediler.

Toz yumakları, atılan ıvırzıvırlardan sonra raflar gözüme daha bir güzel görünmeye başladı. Dün güzelce kitaplarımın tozunu alıp dizdim. Bugün de artık CD lere bir el atarım...

Dün beni keyiflendiren de bir haber aldım. Özlem yine bir İKEA seferi düzenlemeyi düşünüyormuş. Havalar güzel olursa bir günlüğüne İstanbul yapma ihtimalimiz var."Yolculuk" lafını duyar duymaz içimde çiçekler açtı vallahi:)

O olmasa bile baharda tadını çıkara çıkara bir İstanbul ve Edirne seferi illa ki olacak. Şöyle hücrelerime kadar yolculuk tadını sindirmek istiyorum artık.

30 Ocak 2010

Danke shön Brecht!


Kopan ip, bağlanabilir yeniden
tutar tutmasına ama
kopmuştur işte bir kere

Belki karşılaşırız yine, ama orda
beni terkettiğin yerde,
bulamazsın beni bir daha